W jednym z poprzednich wpisów w zakresie opodatkowania Fundacji Rodzinnej wskazałem na zwolnienie podmiotowe w przypadku prowadzenie przez Fundację Rodzinną działalności gospodarczej niewykraczającej poza zakres określony w art. 5 ustawy o Fundacji Rodzinnej. Fundacja Rodzinna choć nie jest typowym podmiotem gospodarczym, może prowadzić działalność gospodarczą w rozumieniu Prawa przedsiębiorców – jednak tylko w zakresie enumeratywnie wskazanym w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej.
Dozwolone są m.in.:
- zbywanie mienia, o ile nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży;
- najem, dzierżawa i udostępnianie mienia;
- uczestnictwo w spółkach, funduszach inwestycyjnych, spółdzielniach – krajowych i zagranicznych;
- obrót papierami wartościowymi i instrumentami pochodnymi;
- udzielanie pożyczek spółkom powiązanym oraz beneficjentom;
- obrót walutami w celu realizacji płatności fundacji;
- produkcja nieprzemysłowa z własnych upraw lub hodowli (min. 50% surowca własnego);
- gospodarka leśna.
W przypadku osiągnięcia przychodów z ww. źródeł co do zasady Fundacja Rodzinna podlega zwolnieniu podmiotowemu na podstawie art. 6 ust.1 pkt 25 ustawy o CIT (poza wymienionymi w tym artykule nielicznymi wyjątkami).
Ważne:
W wydawanych interpretacjach podatkowych najem krótkoterminowy uznawany jest za działalność niedozwoloną, wykraczającą poza zakres art. 5 ustawy o Fundacji Rodzinnej (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 grudnia 2024 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.585.2024.2.EJ).
Na ten moment odmienne stanowiska zajmują sądy administracyjne (np. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 9 kwietnia 2025 r., sygn. I SA/Bd 107/25).
W przypadku planowania Fundacji Rodzinnej, której jednym z przychodów ma być najem krótkoterminowy należy wziąć pod analizę powyższe aspekty i możliwy spór z organem podatkowym.
